Vanaf mijn prille jeugd ben ik al met prettige teksten bezig . Op de middelbare school wist mijn docent Nederlands het zeker, hij had iemand in zijn klas die later fors zou gaan publiceren. Waarschijnlijk een van de eerste voorspellers van het internet :-). Sinds mijn aorta dissectie ben ik echter weer wat van fanatieker bezig met schrijven en tekstwerk. Soms als blog op een andere website, soms ook als wedstrijd  inzending om een beetje naamsbekendheid te krijgen. Hier vind je deze, voorzover vrijgegeven van publicatie...



 

NPO radio twee boekenweek

npo 

 

De inzending van de NPO schrijfwedstrijd met als thema hetzelfde als dat van de Boekenweek: Verboden vruchten. Schrijf een verhaal met als thema 'Verboden vruchten'. Het verhaal heeft maximaal 500 woorden 

De geboorteloterij

 

Het is niet fraai wat ik zie als ik mijn ogen sluit, werkelijkheid en psycho erotische dwangbeelden wisselen elkaar af. Het duister loopt zo natuurlijk over in mijn seksuele fantasieën dat ik werkelijk niet meer weet wanneer ik waar toe in staat ben. Nu maakt dat normaal gesproken niet zo heel veel uit, maar als je zoals mij jezelf terugvindt zoals ik zojuist deed geeft dat toch wel stof tot het krabben achter het oor. En heus niet alleen omdat het jeukt. Ik voel me vies, gebruikt en walg van mezelf, maar ik moet verder. Voor mijn gevoel zitten ze namelijk achter mij aan, zijn ze zelfs niet ver weg meer! Alleen mijn gevoel is niet betrouwbaar…

Het begon jaren geleden, de jaren van de geboorteloterij. Ergens heb ik al die tijd het gevoel gehad verkeerd geland of nee beter verkeerd bedraad te zijn. Mijn standvastigheid was van korte duur de verleidingen zoveel beter! Al vocht ik er tegen als een bezetene het waren krachten die ik niet beheerste. Zolang de schuld er niet was voelde het zo goed, Ik genoot er zelfs wel, maar dan altijd weer die demonen van schuld en weerzin die mij vanuit mijn onderbuik naargeestig aankeken en zich vrijwel meteen klaarmaakte om bezit te nemen van mijn Opperwezen, mijn wil, mijn zijn.

Mijn Opperwezen was gemaakt in een tijd van degelijkheid en voorspoed. Er was veel zorg in gestopt en de nadruk lag op toegevoegde krachten als verbinden en bij elkaar brengen. En dat kon ik, moeiteloos bracht ik partijen bij elkaar ongeacht de tegenstelling waarin ze met elkaar verkeerde. Als supertalent brak ik moeiteloos de argumenten van de één om deze vervolgens zo gedrapeerd te poneren dat er vaak al bij het neerleggen reeds een consensus in het zicht was.

Met dit talent was het ook niet moeilijk, of ja juist wel .Elke weerstand was mij vreemd .Mijn wil was mijn weg en mijn wil nam weg. Hoe schier onmogelijk kun je de combinatie bedenken van de naargeestige gedachten die mijn zwarte brein bevolkte met de zachte gevoeligheid van een violist die de zuiverheid van de trilling in heel haar zaligheid voelt.

Die continue tegenstelling maakte me moe, het enige teken van hoop. De moeheid werkt steeds verlammender, steeds vaker in mijn nadeel. Als een zichzelf vermeerderende moloch nam het een steeds gewichtigere rol die naarmate de tijd verstrijkt steeds moeilijker werd om te negeren.

Deze week bereikte ik een nieuw dieptepunt. Ik bewonderde nieuw leven, niet omdat de onbevangenheid het maakte tot een makkelijke prooi, maar het juist die onbevangenheid was die mij weerloos maakte. De ongeboren schuld, teder in mijn arm nog niet in staat tot argumenteren, het beste voor met ons. Ik bezoek de geboorteloterij graag, het geeft mij een onwillig gevoel van behagen ,maar rust.

Ik kijk naar mezelf, mijn nieuwste wedergeboorte en besloot dat het genoeg is! Aan dit zwart gaat een einde komen. Mijn laatste krachtmeting is met mezelf als ik mij mijn laatste adem smoor.

0
0
0
s2smodern

Mijn inzending voor de Edgar Stene Prijs

De Edgar Stene prijs is een initiatief van de European League against Rheumatism (EULAR). De prijs is een eerbetoon aan Edgar Stene (1919-1969), een Noorse werktuigbouwkundige, die leed aan een ernstige vorm van ankylosing spondylitis (ziekte van Bechterew). Hij was een enthousiast pleitbezorger van de samenwerking tussen artsen en patiënten. De naar hem vernoemde prijs is ontstaan om meer aandacht te vragen voor mensen en organisaties die zich bezig houden met het verminderen van de last die reumatische aandoeningen met zich meebrengen voor mens en maatschappij.

De Edgar Stene Prijs is een schrijfwedstrijd in Europees verband die een landelijke en een Europese winnaar kent. Deelnemers maken in hun eigen land kans op de prijs en de winnaar doet automatisch mee aan de Europese competitie.Lees meer op de website van De Nationale Vereniging ReumaZorg Nederland (RZN)

Een vroege diagnose

Ik zag het thema voorbijkomen en moest onwillekeurig terugdenken aan het stellen van mijn eigen diagnose. Met alle fouten, missers en medische onvolkomenheden had mijn huidige arbeidsongeschiktheid waarschijnlijk overbodig geweest bij het stellen van een vroegere en juistere diagnose. Tot zover de ideale wereld, maar een beetje te kort voor inzending aan een wedstrijd ter verhoging van bewustzijn.

Het gaf mij een dilemma, weer de oude koeien uit de sloot halen, weer het verhaal van de moeizame diagnose met dezelfde droevige uitkomst. Het steeds maar weer over de reumatische aandoeningen heen kijken waardoor door mijn ziektes (SLE en APS) hun vernietigende werk konden doen. In de ideale wereld hadden de dokters de diagnose gesteld voordat er onomkeerbare schade in mijn lijf was ontstaan.

Lees meer: Mijn inzending voor de Edgar Stene Prijs

0
0
0
s2smodern

Liefde van mijn leven

Lieve, oh mijn liefste,

Daar begint dus mijn probleem,

ik ken je naam, je gezicht en weet zelfs waar je werkt.

Maar je bent niet alleen, als onderdeel van mijn probleem.

Een jaar geleden waren wij samen heel intiem,

ik liet je verder in mijn lijf dan ik ooit met iemand deed.

Mijn hart stopte zelfs kloppen,

ik krijg het koud als ik er nu nog aan denk.

Ondertussen weet ik wat je allemaal voor me laat,

geen romantisch wijntje in de avond, een huis waar geen koffie staat.

Alles voor een vaste hand en scherpe geest.

En een jarenlange studie om mij te kunnen doorgronden.

Als ik dan ‘s nachts in slechte conditie bij je verschijn,

Dan zie je me als een uitdaging en niet als ongemak.

Met de tederheid van pure liefde,

waarmee je mijn dan borstbeen doorklieft…

verklappen het meteen, deze man is op zijn vak verliefd

en ik, ik  ben slechts jouw patiënt,

van wie het leven na de open hartoperatie is verlengd.

Heel mijn leven houd van jou!                      

Sander 


poster wedstrijd liefde

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Helaas geen eervolle vermelding in het boek...

0
0
0
s2smodern